Teatr Lalek Youki-za i kawiarnia Kugutsu-sou

2020-12-26 § Dodaj komentarz

Poznałam Teatr Lalek Youki-za (結城座), kiedy byłam w kawiarni tokijskiej o nazwie „Kugutsu-sou (くぐつ草)”.

Ta kawiarnia znajduje się w Kichijoji, w zachodniej części Tokio.
Jest na poziomie -1 i kamienna ściana tworzy klimat jak magazyn win.

Takie fantastyczne miejsce otworzył członek Teatru Lalek Youki-za.
Youki-za istnieje od 1635 roku czyli z epoki Edo.
Ich styl jest „Ito-ayatsuri (糸あやつり)” czyli każdy ruch lalki jest wykonany poprzez nitki.

W tej chwili taki tradycyjny teatr w stylu Edo jest tylko jeden — Youki-za.

W repertuarze mają klasyczne opowieści z Edo oraz nowe utwory. Tradycyjnie ludzie „manipulujący” ubierają się na czarno i starają się, żeby ich nie było widać. Natomiast w nowoczesnych utworach czasem ci ludzie też grają, wciąż manipulując lalki. Klasyczne utwory są podobne do programów Kabuki, czyli o bohaterach, o dramatycznych wydarzeniach historycznych itp.

Wracając do kawiarni, części nazwy „Kugutsu (傀儡)” oznacza grupa ludzi, która rozśmiesza innych, grając coś śmiesznego m. in. pierwotny teatr lalek. Nie chodzi o konkretną grupę, a podobna jest słowo Romowie. Kugutsu byli podobno już od IX wieku i uważano jako „inni” ludzie. Nie wiadomo czy faktycznie Kugutsu się odróżnili etnicznie, taki ich zawód i charakter (że podróżują) uważano za coś innego.
(A sou od Kugutsu-sou oznacza trawa, której korzenie rośnie u gościa = żeby ludzie zapamiętali o tym miejscu:)) 

Kawiarnia jest osobnym miejscem niż teatr, natomiast kawa inaczej smakuje, gdy wiemy jakie ma tło to miejsce i chciałabym kiedyż zobaczyć teatr Youki-za na żywo.

Ciężar podróży

2020-08-28 § 4 Komentarze

Kino to jedno z moich największych zainteresowań.
Nie mogłam natomiast przekonać się czy interesujące jest Wam przedstawiać filmy japońskie, do których nie ma napisów ani po angielsku, a nawet, nie jestem pewna czy w Polsce jest dostęp do tych utworów.

Jednakże obserwując eksplozję technologii i internetu, pomyślałam – dlaczego nie.
Nie mam konta Netflix’a, Amazon Prime ani w innych platformach, więc można mieć tylko nadzieję… Gdyby nie to też OK, w sumie to kraj tak daleki;)

Tak więc postanowiłam czasem przedstawiać filmy japońskie, jakie oglądałam i stały się moimi ulubionymi.

91xvu88bLRL._AC_SX425_

„Tabi no omosa (旅の重さ/Ciężar podróży)” to film z 1972 roku.
Dziewczyna, 16-latka, mieszka ze swoją matką. Często wpadają mężczyźni, którzy mają z matką romansy. Wrażliwa dziewczyna ma dosyć takiego domu i pewnego dnia wyjdzie na samotną podróż.

Narrator filmu jest głos dziewczyny, która czyta listy do swojej mamy. Ona wysyła do matki listy często z podróży, ale nie ma adresu nadawcy, dlatego matka może tylko czytać, a nie odpisywać ani szukać córki).

Głos dziewczyny odsłania film;

„Mamo, spokojnie, nie płacz. Tak, wystartowałam w podróż. Nie tylko, że wyszłam z domu – w podróż.”

unnamed-6

Cała akcja filmu dzieje się na wyspie Shikoku. Bohaterka idzie górzystymi drogami, nad morzem, na środku pola… nocuje w jaskini, udaje, że jest w trakcie pielgrzymki i dostaje jedzenie… nawiązuje spontaniczne i głębsze kontakty z przypadkowymi ludźmi. Zawsze pisze do matki co ją czekało na nowym miejscu.

Na końcu ona znajdzie swoje miejsce – kto by spodziewał, że tak się skończy;) I pisze do mamy;

„Mamo, jestem zadowolona z tym życiem. Tu właśnie uważam za swoje idealne miejsce. Tutaj jest mimo wszystko miłość, samotność i wiersze.”

unnamed-5

Dziewczyna przeżyje różne sceny podczas podróży, bo ona idzie sama i jest młoda. „Ciężar podróży” oznacza to wszystko, co ona przeżywa i co ją męczy.

Przez cały film soczysta natura fascynuje. Bolesna młodość owocuje siłę.

reż. Koichi Saito (斎藤耕一)

Mistrz Zen i YouTuber, Mistrz Taigu Gensho

2020-08-24 § 3 Komentarze

41fdUpxHHfL„苦しみの手放し方 (Kurushimi no tebanashi-kata)” czyli jak opuścić cierpienie według sposobu buddyzmu.

Autor: Taigu Gensho (大愚元勝), mistrz zen w świątyni Fukugon (Fukugon-ji/福厳寺) w Komaki, prof. Aichi.

Jego kanał na YouTube można znaleźć; Osho Taigu’s Heart of Buddha. Niektóre filmy są z napisami (40 odcinków z angielskimi, 1 z polskimi😳; poniżej), jakie są sortowane w Playliście.

Buddyzm to, według Taigu Osho, uczyć się jak opuścić cierpienie w życiu.

Taigu Gensho

Mistrz urodził się w tej świątyni, gdzie obecnie on jest. Zadebiutował jako mnich mając 5 lat. Kiedy był młody, zawód jako mnich buddyjski był na ostatnim miejscu jak on chciał się zająć. Z tego powodu uciekał ze świątyni, miał swoje firmy, pracował jako trapista, a na drodze zauważył, że gdy jest w kłopocie zawsze wraca do sali, gdzie jest Budda i chce mówić do Buddy godzinami.

Poczuł potrzebę wiedzieć więcej jak w dzisiejszych czasach jest traktowany buddyzm na świecie i wyjechał na podróż po 23 krajach buddyjskich. Obserwował jakie funkcje mają mnisi i świątynie. Wrócił do świątyni swojej rodziny i przyjął ją, kiedy miał 38 lat.

Taigu (大愚) oznacza wielki głupek – człowiek wolny, którego nie zatrzymuje nic, któremu sprawy nie obchodzą.