śś – świat śnieżny

2012/10/28 § 11件のコメント

Dziś pada śnieg. Jeszcze nie byłam przygotowana na to, ale trudno. Jeszcze nie mam czapki, zimowych opon, ale mam herbaty, miód, książki itd.:)

Z okazji pierwszej opady śniegu (jp. 初雪/hatsuyuki), ten wpis będzie o nastroju początku zimy.

—-

W Japonii tylko (prawie) połową część  pokrywa śnieg. Jakość śniegu odróżni się jego wilgotnością. Wzdłuż japońskiego (wschodniego) morza czyli w prefekturach Akita, Niigata, Toyama pada śnieg o wisokiej wilgotności. Natomiast na Hokkaido oraz przy Oceanie Spokojnym pada bardziej suchy śnieg. Szczególnie Hokkaido jest słynne jeśli chodzi o śnieg, bo mówi się, że jakość śniegu na Hokkaido jest znakomita na narty. Dlatego odbyła się zimowa igrzyska olimpijska (1972r.), oraz dziś sporo Australijczyków przyjeżdża na Hokkaido na narty. W sumie to fajny pomysł, bo jak u nas jest zima, to u nich jest lato:) prawdziwa egzotyka:)

 

Natomiast w naszym stolicy też pada śnieg. To może 2, 3 razy w roku, a rzadko zostanie do następnego dnia.

Dlatego pamiętam, kiedy mieszkałam w Yokohamie (tam też śnieg jest rzadkość), to w dniu padającym śniegu nikomu się nie chciało uczyć, 2, 3 lekcje były odwołane , wszyscy wychodziliśmy na boisko i się bawiliśmy. To było w podstawówce.

A w Sapporo, w którym się wychowałam od 10 roku życia, w zimą w szkołach, gimnazjach i liceach organizowano (na pewno teraz również!) wycieczki narcialskie w ramach zajęciach gimnastycznych i ćwiczyliśmy jeździć na nartach cały dzień. Niektórych miejscowości na Hokkaido, z tego co słyszałam, zamiast jeździenia na nartych ćwiczą jeździć na łyżwach.

—-

Kiedyś czytałam, że Inuici mają bardzo bogate słownictwo na śnieg (100 słów? Ale z tego co teraz sprawdzam, to chyba to przesada, a mimo tego na pewno więcej niż 1 słowo.). Nic dziwnego, bo oni dosłownie żyją ze śniegiem i w śniegu, więc dla nich padający śnieg i wilgotny śnieg na ziemi są zupełnie coś innego.

 

A w naszym języku też istnieje dużo słów na śnieg. Ciekawe to jest, przecież niektórzy Japończyków skończą swoje życie nigdy nie widząc śniegu!

Oto nasz słownictwo (źród.; http://d.hatena.ne.jp/bluesapphire/20051210/1134274319):

– opada śniegu

こな雪, つぶ雪, わた雪, ぼたん雪, たま雪, はい雪, もち雪, べた雪, みず雪, みぞれ雪 (10 słów)

– pokrywa śnieżna

新雪, こしまり雪, しまり雪, かた雪, こおり雪, ざらめ雪, しもざらめ雪, こしもざらめ雪 (8 słów)

– słownictwo literackie

あわ雪, うす雪, 大雪, こごめ雪, ささめ雪, しずり雪, 白雪, 人工雪, たびら雪, どか雪, 友待つ雪, なごり雪, なだれ雪, にわか雪, ぬれ雪, 根雪, 班雪, 初雪, ふすま雪, ふぶき, べた雪, 蛍雪, 万年雪, み雪, 横雪, 忘れ雪 (26 słów)

!!! 44 słów!?

Zdziwiłam się. Znałam tylko parę słów! Niektóre słów, szczególnie z trzeciej kategolii pojawiają się tylko u konkretnego pisarza, więc słownictwo na codzień to zdecydowanie jeszcze mniej.

—-

Następnie kilka piosenek związanych ze śniegiem. Ostatni mój wpis był o muzyce z tropikalnych wysp Okinawy, a dziś śnieżna muzyka… czas leci tak szybko jak nie wiem co:)

1. 雪の華(Yuki no hana/kwiat śnieżny) 2003r./ 中島美嘉 Mika Nakashima

słowa

2. 粉雪(Konayuki / śnieg puder) 2005r./ レミオロメン Remioromen

słowa

3. ロマンスの神様(Romans no kamisama / dosłownie; bóg romansu) 1993r. / 広瀬香美 Koumi Hirose

słowa

Koumi Hirose ma tytuł tak zwaną “Królowa Zimy”, ponieważ był taki czas, że dużo Japończyków poznało ją z tą piosenką, a jej utwory leciały na nachyleniach narcialskich.

4. 津軽海峡冬景色(Tsugaru kaikiou fuyu geshiki / widok na bełt Tsugaru) 1977r. / 石川さゆり Sayuri Ishikawa

słowa

To jest tak zwana Enka. Enka to rodzaj japońskiej muzyki, który śpiewa o tęsknocie, nostalgii, miłości itp.

—-

Na koniec ciekawostka.

Słuchając słowa “bałwan”, jaki obraz i jakie słowo jeszcze kojarzycie?

W Polsce najprawdopodobniej taki;

i czasami “bałwan” oznacza, że ktoś jest głupi.

 

 

 

 

A w Japonii obraz bałwana jest taki;

 

 

 

i wcale nie ma ukrytego znaczenia w słowie “雪だるま / yuki daruma”.

 

Czym się różnią nasz bałwanki?  Z mojej obserwacji – bałwana na Zachodzie (z punktu widzenia Japonii) robią 3 kułkami, a u nas 2. To dla mnie było wielkie odkrycie, bo przy narysowaniu ta ciekawostka naprawdę się przyda.

Zima jest długa i w zimą jest zimno, ciemno, pochmurno i łatwo wpaść w smutek. Ale damy radę. Jest dużo zalet zimy! Ubieramy się ciepło, pijemy herbatę, czytamy książki, słuchamy zimowej muzyki, spacerujemy w ciepłych dniach i czekamy na wiosną:)

Gorączka i Spokój – Muzyka Okinawska

2012/10/20 § 6件のコメント

Najpierw bez mojego komentarza zachęcam Was do posłuchania;

Jakie jest Wasze pierwsze wrażenie na muzykę okinawską?:)

Muzyka okinawska (nie jestem pewna, czy tak brzmiało ten gatunek w polszczyźnie, bo nie znalazłam oficjalnej deklaracji.) brzmi trochę inaczej od “japońskiej” muzyki, która jest znana w świecie.

Muzyka okinawska ma kilka rodzaje, dlatego ta nazwa wskazuje ogólnie muzykę, która pochodzi z wysp Okinawy. Okinawa była niezależnym królestwem (Królestwo Riukiu) do 19 wieku i po II wojny światowej nie należała do “Japonii”, o których już tutaj nie opiszę szczególnie, bo nasz profesor wikipedia wszystko nam powie; http://pl.wikipedia.org/wiki/Kr%C3%B3lestwo_Riukiu

Ma kilka rodzajów np.; tradycyjny styl, który grano w zamku królewskim, styl na scenę, na komedię, na imprezę,  styl , który rozwijał wśród ludzi, styl popularny, dla dzieci itd.

Symboliczny styl na imprezy praz festiwale jest “Eisaa” z tańcem. Tradycyjnie Eisaa jest grana w nocy dni zmarłych. Każde Czounaikai (tak jak gmina w Polsce, tylko, że jest mniejsze) ma ekipę Eisaa i ta ekipa zwiedza każdy dom w tej miejscowości, grając, śpiewając i tańcząc Eisaa, żeby przodkowie w tym domu mogą spokojnie wracać do “tamtego” świata. Potem taka ekipa dostaje alkochole oraz pieniądze (na podziękowanie) i dalej idą.

W Eisaa śpiewa się głównie  o miłości lub jest w stylu komedyjnym. Podczas II wojny światowej robiono cenzurę i musieli zmieniać słowa, które według wówczesnego rządu nie są odpowiedzialne ze względu na wojnę. A po wojnie też trochę się zmieniało, bo pogląd moralny mieszkańcych było już inny niż przed wojną.

Oto Eisaa;

Jeszcze inny styl, raczej muzyka do tańca na końcu imprezy, “Kaczaasii”.

Kaczaasii tj. “mieszać” w dialekcie na Okinawie. Ruch rąk tego tańca wygląda jakby coś miesza nad głową, skąd podano taką nazwę.

Można powiedzieć, że każdy Okinawiec potrafi tańczyć Kaczaasii’ego, bo z jakieś okazji (wesele, impreza domowa, koncert…) i nie tylko, bardzo często tańczą.

Ciekawostka: Piwo Orion, które stoi w szklance na stole jest najpopularniejszym okinawskim piwem.

Nie tylko na Okinawie, ale też w całej Japonii, jak znajdujemy lampiony Orion’a o kolorach niebiesko-biało-czerwone (trzy kolory:)), to prawdopodobnie ta knajpa ma piwo Orion lub w ogóle jest knajpą okinawską. (Jeśli chodzi o kuchnię okinawską, to też jest bardzo ciekawa, ale może innym razem opiszę.)

No i jak najbardziej istnieje muzyka okinawska o współczesnym stylu.

Tamten filmik na począdku jest piosenka “涙そうそう/Nada sousou/Łzy mi się leci (nieustannie)”. Napisałam poprawnie, pisze się 涙 na łzy i czyta się Nada. Jest to dialekt na Okinawie. Po “standardowym/tokijskim” języku czyta się Namida.

Słowa tej piosenki

mniej więcej tak bym przetłumaczyła;

 Patrząc na stary album powiedziałam “dziękuję”.
 moja droga (osobie,), która zawsze jest w moim sercu i mnie wiwatuje.
 W dniu pogodnym, a nawet deszczowym, tamten uśmiech mam zawsze w sercu.
 Mimo że wspomnienie robi się słabokolorowo i wyjdzie daleko
 Jak szukam śladu i go znajdę, w takim dniu łzy mi uciekają

Ta piosenkarka Rimi Natsukawa (夏川りみ) jest świetną piosenkarką pochodzącą z Okinawy. Jej głos jest niesamowicie przezroczysty, szczególnie na wysokiej tonie.

Kolejna współczesna muzyka jest z zespołu Orange Range.

Oni śpiewają nie tylko w stylu okinawskim, ale pochodzą z Okinawy i doskonale integrują element Okinawy z ogólną japońską muzyką popularną. Zwłaszcza w piosence poniżej, “キズナ/Kizuna/Więzy” jest dobrze czuć element z Okinawy. Instrument mzyczny Sansin (skrzypce okinawskie) ma na to duży wpływ.

Tu znajdziemy słowa

Ciekawostka 2: skala u muzyce okinawskiej ma ciekawy charakter. Normalnie w skali składa się tak;

C, D, Es, F, G, A, B, C

a u nich nie ma D i A, więc wygląda tak; C, Es, F, G, B, C

jak gramy tą skalę na którymkolwiek instrumencie, to już wokół nas tropikalny lekki wietrzyk delikatnie wieje:)

Wyspy Okinawy są bardzo interesujące, nie tylko z punktu wydzenia turystycznego, ale też historia, która jest zupełnie inna niż ona reszty Japonii, kultura, mieszkańcy, ich mentalność, sposób myślenia, kuchnia, architektura itd., ciągle nas przyciągają.

Przygoda z Kotami – Koty w Języku

2012/10/09 § 6件のコメント

O kotach mnóstwo ludzi mówi. Jak 2 osoby mające kotów rozmawiają, to ich głównym tematem będzie właśnie o ich kotach. Naturalnie. Bo są prześliczne!

A o kotach w języku?

To jest bardzo ciekawy temat, ale mało ludzi o tym codziennie mówi. Tak więc dziś będę pisała o kotach w języku japońskim.

Kot jest po japońsku 猫 (neko).

jest parę teorii skąd pochodzi to słowo, jedna z nich jest tak;

ten rzeczownik ma 2 dźwięki – ne + ko;  ne to stara onomatopeja miauczenia kotów (teraz się mówi “nya”), a ko to przyrostek zdrobnienia. Jeśli chodzi o dziecinne słowo do kotów, to istnieje “Nya nya (nie “niania” jako babysitter:P)” lub “Nyanko”. Wydaje mi się, że dźwięk “ko” od “Nyanko” też ma takie same pochodzenie jak słowo Neko, czyli to zdrobnienie.

Jako ciekawosta – dzielnicy Hachinohe w prefekturze Aomori (północna prefektura na Honsiu wyspie) jest dziecinne słowo do kotów “Totto” i woła się do kotów również “Totto”. Chyba to pochodzi z czasownika “疾く (toku/trochę staro brzmiające słowo; szybko)”, czyli mówią do kotów “Chodź szybciej!”

W pryzsłowiach też się występują koty (Bo są takie kochane!). Zobaczymy po kolei (nie będą tylko przysłowia):

1. 猫に小判 Neko ni koban / rzucać złota moneta przed kota

oferować komuś niegodnemu prezentów jakieś wspaniałe dary, dawać coś cennego komuś, kto nie jest w stanie tego docenić.  Rzucać perły przed wieprze. “Japońskie” przysłowie 豚に真珠 (Buta ni szindżu) funkcjonuje prawie identycznie jak Neko ni koban, a wersja “Buta ni…” jest dosłowne tłumaczenie od “Rzucać perły…”. Ciekawe! (chyba zostało przetłumaczone z ang.)

2. 猫に鰹節 Neko ni katsuobushi / rzucać katsuobushi przed kota

katsuobushi (zdj.) to twardo (jak drzewo!) suszony tuńczyk. W Japonii się uważa, że katsuobushi jest ulubionym jedzeniem kotów. Jak rzucamy to przed kota to bach! i nie ma, stamtąd “Neko ni katsuobushi” oznacza – trzeba cały czas zwracać uwagę, jeśli ktoś (coś) się znajduje blisko do ulubionego czegoś.

Uwaga! Dopiero teraz się dowiedzałam, że kotom nie wolno dać katsuobushi – później pojawi się możliwość gromadzenia kamień w ich organiźmie.  Ostro…

3. 猫に石仏 Neko ni sekibutsu / rzucać rzeźbę Buddy przed kota

koty raczej nie interesują się rzeźbami, choć są Buddy. Nawet nie dadzą ani spojrzeń, chociaż obok siedzą. Stąd – Nie przejmować się o istocie obok.

4. 猫舌 Nekodżita / koci język

koty generalnie nie lubią gorących dań. Jeśli ktoś nie potrafi jeść gorących dań (zupy, herbaty, cokolwiek), to mówi się, że on ma koci język.

5. 猫の額ほど Neko no hitai hodo / wąski jak kocie czoło

(porównając z ludzkim?) czoło kotów jest wąższe. Używa się np.:

A: お宅の息子さん、家を建てるんですか?ご立派ですねぇ。

A: Słyszałam, że Państwa syn będzie miał własny dom! To wspaniale.

B: いえいえ、ほんの猫の額ほどの土地に、質素な家ですよ。それでも、やっと夢が叶ったって喜んでますよ。

B: Tak, ale wie Pani, budują taki skromny domek na ziemi jak kocie czoło. Chociaż on się cieszy, że w końcu spełnie marzenie.

6. 猫の手も借りたい Neko no te mo karitai / Chce nawet pożyczyć od kotów ich łapki

Właściwie kocie łapki w niczym nie pomagają. Ale jak człowiek jest bardzo zajęty, to nawet chce mu się pożyczyć od kotów ich łapki. Ale trzeba uważać przy używaniu, bo koty generalnie nie słuchają ludzi i nie pomagają, więc jak się mówi “Neko no te mo karitai”, to w tym jest niuans “może być ktokolwiek”. W związku z tym nie używamy przy prośbie.

przykładowy błąd; 今は猫の手も借りたいほどに忙しいので、手伝っていただけませんか。 Teraz jesteśmy tacy zajęci, że nawet potrzebujemy pożyczyć od kotów ich łapki. Czy mógłby Pan nam pomóc?

7. 猫なで声 Neko nade goe / Głos pogłaskanionego kota

Kiedy pogłaskamy kotów, one mruczą. To mruczenie jest bardzo słodkie i przyjemnie, że niektórym się chce pozwalać wszystko. Mówić głosem pogłaskanionego kota, ma bardzo podobne ma znaczenie z “robić maślane oczy.”

—–

Opis o kotach pojawił się w 705r. w opowieści, 膳臣広国 (Kasiwade no omi hidekuni) mieszaniec na Kiusiu zmarł, a potem ponownie się urodził jako kot i zamieszkał u swojego ludzkiego syna. Ale to tylko pojawienie na piśmie. Na pewno jeszcze od dużo wcześniejszego czasu koty mieszkały z nami. Więc nie dziewniego, jak widzimy, że  one tak często występują się w codziennym języku.

Jezus, Maria!

2012/10/01 § 11件のコメント

Kiedyś długo nad tym się zastanawiałam – jak mogę wyrazić uczucie, które Polacy oraz inni ludzie mówiące po języku, w którym ma duży wpływ Chrześcijaństwo, wymawiają “Jezus!”, “O Matko Boska!”, “Jezus, Maria!”, “O Boże!” itd.

Moje usta, mój język oraz mój fałd głosowy pozwalają i potrafią wymawiać te słowa. Oczywiście.

Jednak gdzieś tam w moim mózgu, czy w sercu mówi, że to nie moje słowo. Chyba silnej wiary nie mam do Buddyzmu, ale to prawda, że jeżeli wymawiam słowo “Bóg”, to mam na myśli coś innego niż on w Chrześcijaństwie.

 

Rozumiem, że wyrażenie “Jezus!” nie ma bardzo silnie związanego z Jezusem jako ikon. Mam też wrażenie, że ludzie nie modlą się, mówiąc “Matko Boska!”. W związku z tym myślę, że mam również prawo używać tych słów. Więc sobie wymawiam – brzmią jak żart. Czuję się, jakbym czytała coś ze scenariusza. Ale zamiast takich przydatnych słówi  i wyrazów, jak bym mogła mówić po “naturalnie brzmiącym” polsku?

A po japońsku jak się mówi?

To zależy. Zależy od sytuacji, kontekstu, osoby, płci, wieku, charakteru tej osoby… od wszystko zależy.

Postaram się podać przykłady poniżej;

 

zdziwienia (-)

えー! Eee! / bardzo spontanicznie się wymawia. Raczej dla wszystkich, niezaleźnie od czegoś.

まじで! Madżi de! / raczej dla młodzieży.

ほんとに!?(ほんまに!?) Honto ni!? (Honma ni!?) / trochę formalniej brzmi niż “madżi de”, dosłownie “mówisz serio!?” i ma właśnie taki niuans. Honma ni!? się mówi ogólnie  Kansai, czyli na zachodniej części Japonii.

はぁ!? Haa!? / bardzo niegrzecznie brzmi. Nigdy nie mówiłabym tak przed starszymi ludźmi oraz publicznością. “Co Ty!?” coś w tym stylu.

あら! Ara! / bardziej zarezerwowane dla kobiet (nie dziewczyny, lecz raczej damy).

うわ! Uła! / mam wrażenie, że weselszy i otwartrzy ludzie tak mówią, lub spontaniczna reakcja na strach-wzbudzące owady, węży itd.

あらま! Arama! / raczej spokojniejsza reakcja u kobiet.

やだ! Jada! / też dla kobiet. najczęściej wtedy, kiedy coś (w miarę pilna rzecz) się przychodzi do głowy po długim zapomnieniu.

 

zdziwienia (+)

すごい! Sugoi! / w niuansie “coś takiego!” “niesamiwite!”  Różnymi intonacjami dużo ludzi używa.

よっしゃ! Jossza! / w obliczu cudu oraz sukcesu. Bardziej młodzieżowe słowo.

うおー! Ułooo! / bardzo energicznie. Wielkie zdziwienie z radością. Bardziej dla mężczyzn, ale nie tylko.

やった! Jatta! / Czysta radość. Dla wszystkich ludzi, ale częściej  młodzież używa (?).

 

rozczarowanie

あーあ。 Aaa. / Dla wszystkich. Najłatwiej się wymawia, więc zawsze się przyda.

あぁ、もう・・・ Aa, mou… / Ręce opadają.

はぁ・・・ Haa… / westchnięcie.

最悪。 Saiaku. / nie do końca brzmi grzecznie. Nie ma nadziei. Jest najgorsze.

やだ。 Jada. / “ja” to od “嫌 ija”, czyli “nie lubię/nie podoba mi się”. Ma też niuans “nie chce mi się”.

 

“O Boże!”, “Jezus!” itd. też mają różne wersje wśród ludzi – Jezu, Jejku, Jeju, Matko, Matko Boska, Jezus Maria itp. i te słowa z intonacjami  opisują różne niuanse (tak mi się wydaje).  Język polski staje się naturalnym mówiącym językiem tylko włącznie z takimi słowami, ponieważ religia i wiara mają jak najbardziej wielki wpływ na mentalność ludzi, a język żyje wśród ludźmi. A co ciekawe, to u języka już nie ma bardzo wyraźniego myśli, że Bóg od “O, Boże!” to Pan Bóg lub za każdym razem mówiąc “Matko Boska!” wyobraża się ikony Matki Boskiej.

 

Podobne przykład u japońskiego.

Przy jakiejś okazji składamy życzenia innym albo sobie, na przykład “うまく行きますように。 Umaku ikimasu youni / (życzę) powodzenia, wszystkiego dobrego”, “(体調が)早くよくなりますように。 (Taiczou ga) Hayaku yoku narimasu youni / niech wyzdrowie jak najszybciej”.

 

I jeśli dodajemy jakiś gust, to zdecydowanie delikatne nacisnięcie rąk. Jednak większość Japończyków nie ma na myśli, że modli się do Buddy lub do któregoś swojego Boga. Może do gwiazd. Może ogólnie do nieba. Możliwych odpowiedzi jest sporo. To prawda, że jesteśmy bardzo słabo związani z religią, ale w samim języku to jeszcze słabiej.

 

Teraz jestem ciekawa, jakie są jeszcze wyrażenie, których normalnie używamy, a z obcego punktu wydzenia jest widać, że mają duży wpływ kultury. Ponieważ takie rzeczy mamy całkiem nieświadomie.

Where Am I?

Japonia na bakier10月, 2012 のアーカイブを表示中です。