Super Karisuma; Kyari-pamyu-pamyu

2012/03/31 § コメントする

Zawsze trudno definiować jaki jest przeciętny człowiek.

Jednak u nas istnieje słowo “カリスマ(karisuma)”.

Co to oznacza? Dosłownie to znaczy charyzma, ale mi się wydaje, że dzisiaj w Japonii to słowo jest nadużywane.

Karisuma, po japońsku, oznacza ktoś kto robi coś nowego oraz wybitnego na jakiejś dziedzinie. Na przykład Karisuma z kuchni, z mody, Karisuma-model czyli model/modelka charyzmatyczny/a…

 

Ale szczerze mówiąc Karisuma-modelów(większość z nich jest kobietami)jest tak dużo, że  trudno odróżnićich od normalnych


 modelów. Prawdopodobnie daje się ten tytuł modelom, którzy zastąpi się nie tylko w czasopismach, lecz również w telewizji, radio itd..

 

Przez jakiś czas miałam plaktyki w wydawnictwie, w którym się edytuje czasopisma subkulturalne. Jedno jest adresowane do licealistów, a jedno do wszystkich, którzy mieszkają w Tokio i nie tylko, bo ono przedstawi jakie jest życie głównie w Tokio.

 

W czasopiśmie dla licealistów nagle pojawiła się dziewczyna(tzn. znaleźliśmy ją w mieście!), która kocha Harajuku(jedno z najsubkulturalnych dzielnic w Tokio).

 

Ona została modelką w tym czasopiśmie i często zastępowała w bardzo oryginalnych ubraniach.

Ma na imię きゃりーぱみゅぱみゅ(Kyari-pamyu-pamyu), bardzo cieszy popularnością, bo przez jej ubrania, makiarz, wszystko pokazuje częściowo modę w Harajuku.

Jeden z muzyków, oglądając jej charyzmę, zaproponował współpracę. Napisał piosenkę dla niej i Kyari śpiewała, oczywiście, że w oryginalnym ubraniu.

 

 

Taka subkultura pojawi się właśnie w Harajuku i teraz chyba Kyari jest autorytetem dla tych, którzy interesują się taką kulturą.

Na przykład miałam wywiad z licealistkami o subkulturze i one mi opowiadały jak lubią Kyari, że jest bognicą dla nich, przez niej kupiły sztuczne rzęsy i uczyły się jak trzeba się malować, żeby wyglądały podobnie do Kyari.

 

Karisuma-modelka Kyari-pamyu-pamyu ma duży wpływ na lubiących Harajuku oraz subkultury.

No i mi też podoba jej piosenka PON PON PON oraz filmik – dobry lek na smutno. 🙂

 

Do usłyszenia!

広告

ubezdźwięcznienie

2012/03/26 § コメントする

Nie znam językoznastwa, ale czasem bardzo mnie interesują elementy ze względu językoznastwa.

Do tej pory, słuchając obcokrajowców mówiących po japońsku, czasem czułam nieswojo.

Jeśli zamykam oczy, to od razu można czuć “to chyba mówi obcokrajowca.”

Dlaczego?

Jeden z najprawdopodobnych powodów jest to, że u nich nie ma ubezdźwięcznień(無声化, museika).

Teorytycznie u nas nie powinno się pojawić same spółgłoski (np.; k, f, s, t…). Zawsze z samogłoskami (np.; ka, ku, fu, si, to…)

– to ważna reguła i jak się pisze to ta reguła zawsze dominuje. Ale w praktycznej, naturalnej wymowie niezawsze jest tak.

W zależności od kolejności sylab, ze statusu ubezdźwięcznienia są wykonane zgodnie z pewną ustawą.

A jakie są ustawy?

1. Kiedy samogłoski “i” oraz “u” są między bezdźwięcznymi spółgłoskami.(/słyszycie tak)
przykłady : K i K u (菊, chryzantema/ k(i)ku) / C i Kara(力, siła/ ćkara) / T u Kareru(疲れる, męczyć się/ tzkareru)

2. Kiedy zdania kończą się samogłoskami “i” oraz “u” (ale tylko po bezdźwięcznych spółgłoskach)
przykłady : arimaS u (あります, jest, są/ arimas) / kaKu (書く, pisać/ kak) / kimoc i (気持ち, uczucie/ kimoć)

<inne przykłady na słowo>

grupa A
-あした(Ashita, jutro/ aśta)

-すきやき(Sukiyaki, japońskie danie; płaskie ugotowane mięso w sosie słodko-solnym/ skiyaki )

-はくし(Hakushi, jako 博士-doktorat, jako 白紙-biały papier/ haksi)

-した(Shita, 下-dół, 舌-język/ śta)

-くすり(Kusuri, lekarstwo/ ksuri)

grupa B
-です(Desu, używa się jako końcówka i wtedy wyraża grzeczność/ des)

Jeżeli zwracacie uwagę na ubezdźwięcznienie, to od razu o niebo lepiej brzmiałoby Wasz japoński!

(ale jakie trudne i długie słowo jest “ubezdźwięcznienie”!! Trudny jest ten polski język!)

Odwaga i chęć do mówienia

2012/03/24 § コメントする

Dzisiaj wybierałam się na konkursie języka japońskiego.

Po prostu byłam pod wrażeniem, że tyle ludzi się uczy naszego języka i jeszcze podziwiam się, że bardzo dużo ludzi z nadmierną odwagą próbowali mówić przed publicznością po języku obcym. Domyślam się, że jeszcze więcej osób chcieli wziąć udział na tym konkursie, bo dziś był finał.

Ich chęć i ambicja do nauki japońskiego jest niesamowita. Nauczyć się języka obcego to wyjątkowo ciężka praca, to prawda,

ale dziś czułam różnicę, o której przez dłuższy czas przeżuwałam.

Dla nauki języka obcego trzeba mieć motywację i trochę talentu językowego. Długo myślałam, że przede wszystkim należy nam mieć właśnie talent językowy. A ja zdecydowanie tego nie mam. Byłam zazdrosna wobec tych ludzi mające ten talent, ale jednocześnie powoli rosnęło mi się taki pomysł, że jednak interesuje mnie czy w ogóle publiczność właśnie taka osoba, która ma coś do powiedzenia.

Co to ma znaczyć.

Na przykład często spotykam się takich obcokrajowców, którzy bez przerwy mówią jak kaczki. Mówią dużo dużo i biegle, ja słucham, ale  często nie rozumiem o co im chodzi, choć tak cudownie znają obcy język. A potem tylko pamiętam, że dobrze znają ten język tak jak native speaker.

Natomiast czasem się spotykam taką sytuację – ktoś próbuje opowiadać o czymś po języku obcym, ale nie wie jak można wyrażyć o co mu chodzi. Na początku ludzie wokół niego mają zamieszenie i niektórzy poddawają go słuchać, ale stopniowo uważnie słuchają i powoli zaczynają go zrozumieć. A potem, jaka radość czeka na nich, kiedy udało im się dogadywać?

Miałam kiedyś kolegę, który wtedy(rok lub 2 lata temu) znał w miarę słabo polski i angielski. Można było powiedzieć, że nie miał talentu językowego. Ale on wobec Polaków próbowali coś powiedzieć, mówiąc raz po polsku raz po angielsku i czasem nawet po japońsku. Najpierw widocznie pokazali Polacy “?” nad głowami, ale mój kolega bardzo się starał omówić o czymś(tematu już nie pamiętam) i po wolutku Polacy pokazali rozumienie i w końcu zrozumieli się! Było super doświadczenie.

Wracając do dzisiejszego konkursu, słuchałam wszystkich głośników i teraz jestem przekonana, że trzeba mieć coś gorącego w sercu, czyli coś do powiedzenia. Doskonale pamiętam przemówienia, na których czułam silny temat, nawet ci głośnicy popełnili trochę błędów gramatycznych albo coś.

Naprawdę się cieszę, że dziś tam byłam.

Jeszcze raz dałabym serdeczne oklaski dla tych, którzy wzięli udział na tym konkursie i nie tylko! Brawo!

Where Am I?

Japonia na bakier3月, 2012 のアーカイブを表示中です。