Chcemy być naiwni?

2013/07/22 § 3件のコメント

Jakiś czas temu zauważyłam, że słowo “naiwny” nie brzmi po polsku zbyt przyjemnie.

Według słownika ten przymiotnik pochodzi z francuskiego, a jeszcze dawniej – łaciny (nativus) i ma znaczenie w polszczyźnie; łatwowierny, dziecinny i pełen prostoty. To lepiej nie przekazać Polakom, że ktoś jest naiwny.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERAW języku japońskim też istnieje identycznie brzmiący przymiotnik “ナイーブ/naiibu”. On też jest importowany z francuskiego języka, ale my wzięliśmy pozytywną stronę z oryginału – u nas to znaczy ; delikatny, niewinny szczery i niewyszukany. Można drugiemu przekazać, że on jest naiwny. Ale to oczywiście to zależy od przypadku, bo w pewnym kontekście ナイーブ może znaczyć negatywnie. Popatrzmy;

 

1. 彼って身体は大きいのに、見かけによらずナイーブな性格だね。

/ On jest dobrze zbudowany, ale wbrew pozorom ma naiwną cechę, co nie?

// naiwnya w sensie: delikatna

2. 彼女ってちょっとナイーブすぎて。一緒にいると疲れちゃう時があるよ。

/ Ona jest trochę za naiwna. Czasem to mnie męczy.

// naiwna w podobnym sensie jak po polsku: nie zna się na ludziach.

3. これはナイーブな話題ですから、後ほどゆっくり、お話ししましょう。

/ To zbyt naiwny temat, więc porozmawiajmy później w spokoju.

// naiwny w sensie: sensacyjny

 

W wielu przypadkach Japończycy nie czują się źle, jeśli ktoś im powie, że “jesteś naiwny”. Wielu z nich odbierze jako komplement.

Synonimy do tego słowa w japońskim znaczeniu czyli pozytywnym; 純朴(dżunboku)、繊細(sensai)、素直(sunao)、あどけない(adokenai)

A jeśli chcemy podkreślić negatywne znaczenie, to używamy; うぶ(ubu)、世間知らず(seken-sirazu)、お人好し(すぎる)(ohito-yoshi (sugiru))

 

To jest bardzo interesujące, że jedno słowo z samego pochodzenia i brzmi prawie identycznie, a jeden język wziął negatywne znaczenie, a drugi odwrotnie.

Budda, Budda

2013/07/03 § コメントする

o0427042712087430327Ostatnio miałam okazję osobiście poznać mojego szefa (między nami jest kilka rang, a poza tym pracujemy w innym miejscu).

Boję się jego szefa i przed spotkaniem automatycznie przepasywałam, żeby nie było przykro.

Ale okazało się, że on jest bardzo sympatycznym człowiekiem jak Budda.

Uspokoiłam się i równocześnie zauważyłam to za interesujące, że u nas się mówi “仏のような人/ hotoke no youna hito/ktoś jest(zachowuje się) jak Budda”. To człowiek miły, sympatyczny, stara się znaleźć zalety i dobrą stronę drugiego człowieka, ogarnięty, uśmiechnięty i skromny. Mam wrażenie, że często się spotyka wbrew stereotypowi jak u mnie – najpierw się bałam, ale potem się okazuje, że takim człowiekiem wcale on nie jest. Myślę, że ten kontrast też pomaga deifikować danego człowieka.

 

Natomiast “mina jak Budda” nie jest dobrze odbierana. Na to mówimy 仏頂面/buccio zura i jest mina bez uśmiechu, pokazuje swoją niewygodę bardzo wyraźnie i często to zachowanie jest traktowane jako dziecinne i niemiłe.

Budda ma taką twarz, że na pierwszy rzut oka nie odbieramy żadnej emocji od niej. Skąd jest wyraz “mina jak Budda” i już domyślamy się, że to nie komplement. A jeśli chodzi o samą Buddę, to niektórzy z nas odbieramy z jej twarzy wiele emocji – radość, smutek, filozofia, miłość itp. Mówią, że twarz Buddy jest lustrem naszego serca.

 

Bardzo chętnie poznałabym człowieka jak Budda, ale człowiekowi z miną jak Budda powiedzmy nie, dziękuję;)

Where Am I?

Japonia na bakier7月, 2013 のアーカイブを表示中です。