Mononoaware – skomplikowany patos

2012/09/04 § 3件のコメント

Zaczynając już pisać, jeszcze się zastanawiam, czy mogłabym napisać ten wpis.

Ponieważ nie specjalizuję literaturę, ani nie znam japońskiej kultury zbyt dobrze, choć pochodzę z tej kultury i wychowałam się w tej kulturze.

Nie potrafię dokładnie wyjaśnić co to za “Mononoaware”, ale na pewno to się odczuwam. Tak więc tutaj clowo omijam konkretną teorię oraz zdecydowaną definicję. Bo na pewno są ludzie, którzy o niebo dokładniej wyjaśnią co to jest niż ja. To, co piszę tu jest moje osobiste obserwacja, uczucie i opinia.

Według mnie Mononoaware to głębokie wrażenie, które pojawi się gdzieś od środka naszego serca. Miewa się takie wrażenie wtedy, kiedy przede wszystkim jesteśmy spokojni przed pięknem oraz smutkiem.  Piękno i smutek są maleńkie, niepowtarzalne i szybko znikają, a my na to nic nie możemy zrobić ani nie powinniśmy.

Ciągle szukuje się chwilowego, niepowtarzalnego piękna i nie żałuje się / nie boi się wiecznej ciszy.

Myślę, że właśnie teraz jest pora na Mononoaware.

Z mojego osobistego doświadczenia – pod koniec sierpnia kończą się wakacje (夏休み natsu yasumi) i znów musiałam się przyzwyczaić do szkoły. Mam kilka miłych wspomnień z wakacji, ale to już przeszłość. Niebo wygląda coraz wyżej, jesienny zapach stopniowo miksuje się z latem. Jak bawi się pod gołym niebem, to jeszcze jest mi gorąco, ale nie do końca jak na wakacjach. Wszystko gra, ale coś jest trochę nie tak. Czegoś mi brakuje, ale nie wiadomo czego. Troszkę smutno mi się robi, ale nie widzę powodów. Skąd jest to uczucie? Dlaczego tak się czuję? Hm?

Właśnie to jest Mononoaware.

Jako dziecko nie rozumiałam co to za uczucie, ale im dłużej żyję, tym bardziej czuję Mononoaware.

Skromne, ale jak najbardziej istniające wrażenie, na które tylko można powiedzieć “Ahhh” i tylko czemuś dziękuję z całego serca, że trafiłam ten moment, ten obiekt, który teraz widzę. Wg mnie Mononoaware to jakiś bardzo głęboki patos.

Podaję filmiki, które mi pomagałyby w wyjaśnieniu mojego wrażenia Mononoaware.

—–

(Mono No Aware, gra Hammock)

(少年時代 Shounen jidai / Chłopięstwo, śpiewa 井上陽水 Yousui Inue)

(PandaGuru, gra High Five Quintet)

(One more time, one more chance,  śpiewa 山崎まさよし Masayoshi Yamazaki)

—–

Przyjemnego, głębokiego Mononoaware!

広告

No to żegnam! – cytat z filmu

2012/09/03 § コメントする

Tym razem tylko mały cytat z mojego ulubionego filmu, który przypomniałam wcześniej.

 

 

 

“百万円と苦虫女 Hyakuman-jen to Nigamushi Onna / 1.000.000 Yen Girl”

(Japonia, 2008/ reż. Yuki Tanada)

 

 

 

人は出会ったら、必ず別れるのだと思います。

その別れが怖いから、姉ちゃんは無理をしていました。

 

でも、出会うために別れるのだと、今気付きました。

好きな人とお別れしたって、ちっとも泣くようなことじゃないって思いました。

 

…姉ちゃんは、いろんな人から逃げてきましたが、

今度こそ次の街で、ちゃんと自分の足で立って生きていこうと思います。

 

 

Jak człowiek się poznaje innych, to

zawsze czeka na niego pożegnanie z nimi.

Tak jest przyznaczenie.

 

A ja się bałam tych pożegnań

i nie zachowywałam się we swój sposób.

 

Jednak dopiero teraz zauważyłam,

że człowiek się żegna innych po to, żeby poznać innych.

Jak muszę pożegnać kochanego nawet,

to wcale nie jest żal. Nie powinnam na to płakać.

 

… Do tej pory uciekałam od dużo dużo ludzi,

ale tym ryzem, w następnym mieście,

chciałabym już stać na własnych nogach i twardo żyć.

 

Bohaterka z pewnego powodu zdecydowała zejść z domu i żyć w różnych miejscach, pracując i oszczędzając 1 milion jenów. Jak ma na koncie 1 milion jenów, to przeprowadza się do następnego miejsca i wszystko zaczyna od nowa.

 

A ten cytat jest z listu bohaterki do jej młodszego brata. Ona regularnie pisze do brata z nowego miejsca, a brat rzadko odpisuje. On ma ciężki problem z kolegami w szkole i długo cierpiał, nikomu nie przyznając. Pewnego momentu zdecydował do siostry odpisać i opisze swoją sytuację w szkole i w ogóle wszystko, co miał na myśli.

 

Na to bohaterka odpisze ten list po długim milczeniu. Piszę “długie milczenie” ze strony jej brata, bo podczas tego długiego milczenia wokół niej dużo się działo i cierpiała, walczyła z różnymi emocjami, z którymi do tamtej pory trzymała dystans.

 

Jak człowiek jest ciekawy lub skupiony na pewny (najczęściej nowy) świat, to nieświadomie zamyka się z innego (starszego, przyzwyczajonego) świata. Jak jest zakochany to niestety jeszcze bardziej i nie zwraca na to uwagi.

Pod tym względem żegnanie jest jednocześnie otwarciem na INNY (nowy, starszy…) świat.

 

Na to wymagane jest tyle energii, odwagi i cierpliwości, ale warto o tym wiedzieć i na to inwestować sporo sił.

Where Am I?

Japonia na bakier9月, 2012 のアーカイブを表示中です。