W mlecznym bielu… Léonard Tsuguharu Foujita

2016/01/26 § 2件のコメント

b0226219_1424772

“Rok w Prefekturze Akita”

Odkąd zobaczyłam olbrzymy obraz pt. “Rok w Prefekturze Akita (秋田の行事/Akita no Gyōji)”, japoński (francuski) malarz Tsuguharu Fujita (Leonard Foujita/藤田 嗣治) mnie fascynuje.

img_7-2

znane zdjęcie – kochał koty.

Malarz się urodził w 1886 roku w Tokio. Jego ojciec chciał, żeby jego syn został się lekarzem, lecz młody Tsuguharu zawsze chciał być malarzem. Kiedy swojemu ojcowi powiedział o tym, nic nie na to mówił tylko dał mu pieniądze na pędzle i farb.

 

Zaczął studiować sztukę, ale niestety profesorom uczelni nie podobały się dzieło Fujity. W tamtych czasach japońskim malarzom opanował impresjonizm, a jego styl klasyczny nie został wtedy akceptowany.

W 1913 roku, mając 26 lat, czując potrzeby wyjazdu na ziemię, gdzie w społeczeństwie akceptowało i lubiło się sztukę różnego typu, wyjechał do Paryża. Chciał tam mieszkać z jego pierwszą żoną Tomiko, aczkolwiek wybuchła się I wojna i musieli podjąć ciężką decyzję na rozwód (Później miał parę żoń Francuzek i Japonek).

 

20120306030748010

Francuzi mówili do niego “Tsuguji” – rozpoznajemy go? 🙂

Kochał paryjskie życie – na spotkaniach towarzyskich przebierał się za kobiety, tańczył, śpiewał itd., dlatego ludzie z sympatii nazwali go “FouFou (trzpiot)”, a tak naprawdę to  malarz w ogóle nie mógł pić alkoholu i zawsze przed wyjściem na imprezy coś malował (czyli pracował). W tym czasie mocno uświadomił, że jest Japończykiem i zawsze był sobą.

 

Jego obrazy miały wielkie powodzenia we Francji – docenili jego biel (grand fond blanc) oraz w obrazach skórę mleczno-białą.

leonard_foujita_cafe

“W kawiarni” jego wycięcie Paryża.

20120306021546527

“Honorowa Śmierć na Attu”

W 1929 roku wrócił do Japonii. Gdy jego ojczyzna walczyła z Chinami, chciał się służyć dla swojego kraju, dlatego namalował obrazy wojenne. Natomiast Japończycy znów nie potrafił rozumieć malarza świeżo wracającego z Zachodu, ocenili go negatywnie, a nawet jako pomocnik do wojny. Prawdopodobnie jego styl “piękno tragedii w tragedii” nie podobał się Japończykom (lubiono wtedy pokazanie silnej, odważnej Japonii). Z tego powodu Foujita został zmuszony do ponownego wyjazdu mimo ogromnej miłości do ojczyzny. “Nie wyrzuciłem Japonię ja, tylko ona mnie wyrzuciła” to jego słowa.

 

Po powrocie do Francji otrzymał obywatelstwo francuskie (1955r.), zmienił wiarę na chrześcijaństwo kiedy miał 72 lat i nosił imię Leonard.

W jego ostatnich latach zaprojektował małą kaplicę pod Paryżem (La Chapelle Notre-Dame de la Paix), tzw. Chapelle Foujita (kaplica Foujita) i 2 lata później po zbudowaniu skończył swoje życie wielki malarz.

 

ce0c34e8Podczas jego ostatniego pobytu w Japonii, po śmierci francuskiej żony, bezradny malarz przyjaźnił się z Masakichi’m Hirano w pref. Akita. Pan Hirano chciał pomóc Foujicie i poprosił o duży projekt za bardzo duże honorarium. Malarz dokonał ten projekt, zamykając się w magazynie ryżu, słuchając pieśni regionalnych z Akity, w ciągu 15 dni. Tak się powstało dzieło “Rok w Prefekturze Akita”, które zobaczyłam w muzeum prefekturalnym Akita.

 

Bardzo ciekawa postać jako emigranta i jako artysta, którego zna świat.

広告

タグ: , , ,

§W mlecznym bielu… Léonard Tsuguharu Foujita」への2件のフィードバック

Dodaj komentarz (śmiało!:))

以下に詳細を記入するか、アイコンをクリックしてログインしてください。

WordPress.com ロゴ

WordPress.com アカウントを使ってコメントしています。 ログアウト / 変更 )

Twitter 画像

Twitter アカウントを使ってコメントしています。 ログアウト / 変更 )

Facebook の写真

Facebook アカウントを使ってコメントしています。 ログアウト / 変更 )

Google+ フォト

Google+ アカウントを使ってコメントしています。 ログアウト / 変更 )

%s と連携中

これは何 ?

Japonia na bakier で「W mlecznym bielu… Léonard Tsuguharu Foujita」を表示中です。

メタ情報

%d人のブロガーが「いいね」をつけました。